pasek Bolonia
Historia Procesu Bolońskiego PDF Drukuj Email

 

 

gwiasdka POCZĄTKI WSPÓŁPRACY MIĘDZY PAŃSTWAMI EUROPEJSKIMI W EDUKACJI WYŻSZEJ:

 

Deklaracja Bolońska, która zapoczątkowała Proces Boloński, w swych założeniach i celach bazuje na wcześniejszych dokumentach. Idee i cele zawarte w tych dokumentach, reprezentują kierunki myślenia i zmian, które dokonywały się w środowisku akademickim państw Europy.

 

 

Pierwszymi ważnymi dokumentami, które obrazują rozwój współpracy państw europejskich w obszarze edukacji wyższej były:


gwiasdka Karta Bolońska [Plik PDF] „Magna Charta Universitatum”

podpisana dnia 18 września 1988 roku przez 388 rektorów Uniwersytetów (w tym ówczesnego Rektora Uniwersytetu Warszawskiego) stanowi jeden z najważniejszych dokumentów środowiska naukowego. Sygnatariusze Karty zobowiązali się strzec akademickich wartości tolerancji, szacunku i otwartości, określając centralną rolę Uniwersytetów w życiu społecznym. W karcie po raz pierwszy pojawia się zobowiązanie Państw Europejskich do stworzenia jednolitego systemu oceniania i promowania absolwentów oraz wspólnego systemu kształcenia w oparciu o studia licencjackie i magisterskie.


gwiasdka Konwencja Lizbońska [Plik PDF] ang. „Convention on the Recognition of Qualifications Concerning Higher Education in the European Region”

podpisana 11 kwietnia 1997 roku Konwencja UNESCO i Rady Europy reguluje uznawalność kwalifikacji związanych z uzyskaniem wykształcenia wyższego w Europie.

 

 

 

W 1998 roku podczas obchodów 800. rocznicy Uniwersytetu w Paryżu - Sorbony, ministrowie odpowiedzialni za edukacje wyższą czterech państw europejskich, doszli do porozumienia, że segmentacja obszaru szkolnictwa wyższego w Europie jest szkodliwa. Wynik ich spotkania ma odzwierciedlenie w podpisanej deklaracji.


gwiasdka Deklaracja Sorbońska [Plik PDF]

podpisana 25 maja 1998 roku przez czterech Ministrów Edukacji: Francji, Niemiec, Włoch i Wielkiej Brytanii, skupia się na wprowadzeniu jednolitego systemu poziomów edukacji oraz wspieraniu mobilności studentów i wykładowców. W kolejnych latach podpisali się pod nią również reprezentanci innych państw europejskich. Deklaracja miała zmobilizować właściwe narodowe instytucje do harmonizacji systemów szkolnictwa wyższego tak, aby sprostały one wymogom rynków ekonomicznych, komercyjnych i finansowych.

 

 

 

Decyzja o formalnym zainicjowaniu procesu harmonizacji systemów edukacji w Europie i o utworzeniu Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego zapadła rok później, na konferencji, w której udział wzięło 29 przedstawicieli państw europejskich. Podpisana przez Ministrów Deklaracja zainaugurowała Proces Boloński.

 

gwiasdkaDeklaracja Bolońska [Plik PDF]

Deklaracja Bolońska podpisana została przez 29 ministrów odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe państw europejskich dnia 19 czerwca 1999 roku. Deklaracja określa podstawowe cele Procesu Bolońskiego, który dąży do utworzenia do 2010 roku Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego – EOSW (ang.: European Higher Education Area - EHEA). Podpisanie deklaracji przez państwa europejskie jest dobrowolne. W Polsce działania w zakresie Procesu Bolońskiego prowadzą min.: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Narodowa Agencja Socratesa i organizacje akademickie.

 

 

 

gwiasdka PROCES BOLOŃSKI:

Bologna

 

Pod wieloma względami, Proces Boloński, jest unikalnym przedsięwzięciem współpracy na polu edukacji wyższej w Europie, które z biegiem lat rozszerzało się o nowe państwa uczestniczące (obecnie jest ich 47) oraz o nowe idee oraz narzędzia. Udział w Procesie państw europejskich jest dobrowolny.

 

Decyzja o jego rozpoczęciu była próbą wypracowania "europejskiej" odpowiedzi na wspólne problemy i wyzwania, takie jak:

  • zmiany demograficzne (migracje, starzenie się społeczeństwa);
  • nowe technologie informacyjne;
  • rosnący nacisk na wysoką jakość w edukacji;
  • globalizacja edukacji;
  • kształtowanie się europejskiego rynku pracy;
  • wzrost roli kształcenia przez całe życie.

 


W odpowiedzi na powyższe postulaty w Deklaracji Bolońskiej oraz w kolejnych dokumentach wyznaczone zostały główne kierunki działań, które miały za zadanie wzmocnić kompetencyjność i atrakcyjność europejskiego szkolnictwa wyższego oraz sprzyjać mobilności międzynarodowej studentów. Są to:


  • Wprowadzenie łatwo czytelnych i porównywalnych stopni (dyplomów) /kwalifikacji absolwentów;
  • Przyjęcie systemu edukacji opartego na dwóch stopniach: licencjat i magister (rozszerzonego o trzeci stopień - studia doktoranckie);
  • Utworzenie ogólnoeuropejskiego systemy punktów zaliczeniowych pozwalających na przenoszenie osiągnięć (ECTS);
  • Zintensyfikowanie mobilności absolwentów europejskich szkół wyższych;
  • Rozwijanie współpracy w zakresie zapewnienia wysokiej jakości kształcenia;
  • Promocja europejskiego wymiaru edukacji wyższej – utworzenie kierunków o tematyce europejskiej;
  • Propagowanie i rozwijanie uczenia się przez całe życie (LLP Life Long Learnig Programm)
  • Usprawnienie komunikacji i współpracy pomiędzy instytucjami szkolnictwa wyższego a studentami;
  • Promocja Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego na świecie;
  • Rozwój studiów doktoranckich; ustanowienie trzeciego stopnia w edukacji wyższej, oraz synergia Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego i Europejskiego Obszaru Badawczego;
  • Zapewnienie równego dostępu do szkolnictwa wyższego oraz przygotowanie warunków umożliwiających ukończenie studiów wszystkim studentom bez względu na ich status społeczny i ekonomiczny;
  • Propagowanie i rozwijanie kształcenia interdyscyplinarnego;

 

 

 

gwiasdka Realizacja Procesu Bolońskiego oraz instytucje za nią odpowiedzialne opisane są w dziale → Realizacja Procesu