pasek Bolonia
Efekty uczenia sie PDF Drukuj Email

 

mm

EFEKTY UCZENIA SIĘ:

! określają co student powinien wiedzieć, rozumieć oraz potrafić zrobić po zakończeniu procesu kształcenia

! muszą być mierzalne, potwierdzone i udokumentowane w procesie dydaktycznym przez instytucję prowadzącą kształcenie


 


gwoazdka Efekty uczenia się mogą być przypisane do:

  • cyklu studiów (studia I, II i II stopnia, studia podyplomowe)

  • modułów (blok programowy)

  • poszczególnych przedmiotów

Określają one warunki przyznawania punktów ECTS i są definiowane przez nauczycieli akademickich, dlatego powinny im towarzyszyć odpowiednio dobrane metody weryfikacji kwalifikacji uzyskanych w procesie uczenia się (np.: egzamin, projekt).

 

 

gwoazdka Efekty uczenia się w Procesie Bolońskim:

Efekty uczenia się stanowią jeden z podstawowych elementów przy tworzeniu ogólnoeuropejskiej ramy kwalifikacji umożliwiającej porównywanie osiągnięć studentów z różnych krajów.

Do pracy nad tworzeniem i wprowadzaniem efektów uczenia się w krajach biorących udział w Procesie Bolońskim, ministrowie odpowiedzialni za szkolnictwo wyższe po raz pierwszy nawoływali w 2003 roku w komunikacie po konferencji w Berlinie.

 

W komunikacie Londyńskim z 2007 roku Ministrowie po raz kolejny podkreślili wagę stworzenia ram kwalifikacji opartych na dobrze opisanych efektach uczenia się, które gwarantują przejrzystość w opisie kompetencji studentów.

Zachęcają również instytucje szkolnictwa wyższego do nawiązania współpracy z pracodawcami, którzy mogą pomóc w określaniu pożądanych umiejętności, jakie powinni posiadać absolwenci uczelni wyższych.

 

 

gwoazdka Rodzaje efektów uczenia się:


♦ ogólne (generyczne)

- np.: podstawowe umiejętności komputerowe, praca w grupie, umiejętność tworzenia prezentacji

♦ szczegółowe (subject specific)

- określone dla każdego programu studiów i jego realizacji obejmujące specyficzną wiedzę z określonej dziedziny i umiejętności jej zastosowania


Wprowadzenie efektów uczenia się wiąże się z nowym podejściem do tworzenia programów studiów i do kształcenia.

Podejście oparte na efektach kształcenia (ang. Outcome-based Approach, OBA) koncentruje się na studencie (tzw. student-oriented-approach).

Punktem jego wyjścia są oczekiwane rezultaty, czyli nabyte przez studenta umiejętności w procesie kształcenia.

 

Wprowadzenie efektów uczenia się ma  również ułatwić uznawanie kompetencji studentów zdobytych poza oficjalnym systemem edukacji wyższej, np. w pracy zawodowej.

Dzięki definiowaniu efektów uczenia się kompetencje te mogą zostać rozpoznane i nazwane, a następnie uznane (lub nie) jako wystarczające do przystąpienia do studiów.

 

 

gwoazdka Korzyści ze stosowania efektów uczenia się:

  • zdefiniowanie typu oraz zakresu nauczania oczekiwanego przez studenta
  • obiektywna ocena procesu uczenia się we wszystkich jego fazach (przed rozpoczęciem zajęć, w ich trakcie oraz na zakończenie)
  • jasne przedstawienie oczekiwań w stosunku do uczestników zajęć
  • zrozumiałe opisanie kompetencji absolwentów
  • zdefiniowanie samodzielnych komponentów kształcenia, które mogą następnie podlegać realizacji poprzez zróżnicowane formy uczenia się
  • wsparcie wykładowców w procesie organizacji i realizacji programu nauczania

 

 

gwoazdka Określanie i definiowanie efektów uczenia się:

 

Efekty uczenia się powinny być definiowane w czasie przyszłym i zawierać informacje na temat tego, co student będzie wiedział, potrafił oraz jakie postawy będzie prezentował.

Oznacza to, że metody uczenia - wykład, ćwiczenia, laboratorium czy praca w grupie, muszą być dopasowane do określonych dla danego przedmiotu efektów uczenia się.

Na przykład: wykład jest odpowiednią formą dla poszerzania wiedzy studentów, a ćwiczenia laboratoryjne dla rozwijania ich umiejętności praktycznych i zastosowania zdobytej wiedzy.


Jednocześnie efekty uczenia się powinny być mierzalne, udokumentowane i potwierdzone. Dla wybranych metod prowadzenia zajęć, wykładowca powinien określić odpowiednie metody sprawdzania wiedzy i umiejętności studentów poprzez odpowiednio dobrane egzaminy ustne lub pisemne, doświadczenie lub projekty, a proces ten powinien być udokumentowany w odpowiedni sposób.


Przy opisie efektów uczenia się przydatnym narzędziem jest taksonomia Bloom'a, która wprowadzając klasyfikację celów edukacyjnych umożliwia precyzyjny opis procesu edukacji.


Taksonomia ta wyróżnia 3 dziedziny: poznawczą (cognitive domain), psychoruchową (psychomotor domain), emocjonalną (affective domain).

 

 

Dziedzinę poznawczą Bloom podzielił na 6 poziomów: wiedza, rozumienie, zastosowanie, analiza, synteza, ocenianie.

Każdy kolejny poziom opisuje wyższy poziom umiejętności wykorzystania oraz zastosowania zdobytej wiedzy i powinien znaleźć odzwierciedlenie w opisie przedmiotu.

Dokładny opis poziomów dostępny jest w PLIKU.